เสาร์อาทิตย์นี้ อารมณ์ดีๆ นั่งฟังเพลงอยู่ที่บ้านพบบทเพลงไพเราะซึ้งตรึงใจชื่อเพลงว่า “รสตาล”  จึงไปค้นหารายละเอียดมาให้เพื่อนๆ ดังนี้

******************

เพลง  "รสตาล"

เจ้าของตาลรสหวาน ขึ้นปีนต้น
เพราะดั้นด้นอยากลิ้มชิมรสหวาน
ครั้นได้รสสดสาวจากจาวตาล
ก็ซาบซ่านหวานซึ้งตรึงถึงทรวง

* ไหนจะยอมให้เจ้าหล่นลงเจ็บอก
เพราะอยากวกขึ้นลิ้มชิมของหวง
อันรสตาลหวานละม้ายคล้ายพุ่มพวง
พี่เจ็บทรวง ช้ำอกเหมือนตกตาล
(ซ้ำ *)

******************

     สำหรับเกร็ดความเป็นมา นั้น เพลงนี้เกิดจากนิราศพระบาท ของสุนทรภู่ เพราะวรรคแรกที่ขึ้นว่า "เจ้าของตาลรสหวานขึ้นปีนต้น ระวังตนตีนมือระมัดมั่น เหมือนคบคนคำหวานรำคาญครันถ้าพลั้งพลันเจ็บอกเหมือนตกตาล" เป็นเพลงที่ให้ข้อคิดที่ดีเพลงหนึ่งและยังมีความไพเราะมาก

เนื้อร้องนี้โดย สุรพล โทณวนิก ใช้นามว่า วังสันต์ ปรับปรุงมาจากนิราศพระบาท ส่งให้ครูเอื้อให้ทำนอง

ขอเชิญเพื่อนๆ รับฟังเสียงเพลงกรุณา  คลิกที่นี่

ไพเราะจริงๆป๋า...ขอฟังทั้งเพลงได้ป่ะ

อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นทราก

แต่ลมปากหวานหูมิรู้หาย........

links ข้างบน (ขอเชิญเพื่อนๆ รับฟังเสียงเพลงกรุณา  คลิกที่นี่)

มันโหลดมาฟังเพลงได้ไม่หมด .. เป็นปัญหาด้านเทคกะนิก

ป๋าขอให้เพื่อนๆ ที่อยากฟังเพลงดังกล่าวให้โหลดได้ที่นี่ http://www.pran32.com/images/1203916687/510225.zip

นะจ๊ะ

ถึงเจ็บอื่นหมื่นแสนยังแคลนคลาย

เจ็บจนตายเพราะถูกเหน็บให้เจ็บใจ

....ผมต่อกลอนให้จบจากบาทข้างบนของผมนะครับ..

ขอบคุณครับป๋า..เพลงเพราะจริงๆ..เอาอีก..เอาอีก

ถึงเจ็บอื่น หมื่นแสน ยังแคลนคลาย

เจ็บแทบตาย เพราะถูกย้าย แบบฟ้าผ่า

เจ็บจุกอก จุกเสียด เครียดแทบบ้า

นี่ละหนา...ตำนาน ตำรวจไทย    

              อิ อิ อิ.......

ถึงหน้าแพแลเห็นเรือที่นั่งคิดถึงครั้งก่อนมาน้ำตาไหล

เคยหมอบรับกับพระจมื่นไหวแล้วลงในเรือที่นั่งบันลังค์ทอง

เคยทรงแต่งแปลงบทพจนาคเคยรับราชโคลงการอ่านฉลอง

จนกฐินสิ้นแม่น้ำในลำคลองมิได้ข้องเคืองขัดหัทยา

เคยหมอบไกล้ได้กลิ่นสุคนธ์ตลบละอองอบรสรื่นชื่นนาสา

สิ้นแผ่นดินสิ้นรสสุคนธ์ธาวาสนาเราก็สิ้นเหมือนกลิ่นสุคนธ

ดูในวังยังเห็นหอพระอัฐิ์ตั้งสติเติมถวายฝ่ายกุศล

ทั้งปิ่นเกล้าเจ้าภิพพจบสกลให้ผ้องพ้นภัยาสำราญบานบุรินทร์

                                         อิอิ......